The Willing Captive 5

Richard decided to stop to check on Maya. Bothered narin kasi siya at nararamdaman niyang bumibigat ito lalo, habang nakapasan sa kanya. He suspects that something is wrong with her why she didn’t respond to his call.  When he found a good spot under a tree , he carefully put her down and let her lean her back on a tree.

“Okay ka lang? Hoy..”

Richard is shaking her shoulders slowly, she tried to look at him but she seemed groggy and pale.  He slightly touch her neck  and realize that she has a fever. When he check her ankle nakita niya itong namamaga na,

“Bakit di mo sinabi masama na pakiramdam mo?”

Still he got no answer from her. Panic and worried of her, he took his backpack that she carried on her back, slide it’s straps on his arms then carry Maya this time in his front. Carrying her that way will make sure that he can glance on her face from time to time. It’s tough for him but he doesn’t mind. Richard is absolutely worried over the unconscious lady in his arms.

Mas lalo pang naging mahirap kay Richard ang paglalakad considering mabato ang dinadaanan niya. Deep inside he is praying na malapit na silang makalabas dahil inabot na sila ng hapon at nasa loob pa sila ng kagubatan, nangsisimula na ding pumatak ang ulan. It would be difficult to find a dry place kung saan sila pwedeng sumilong and with his companion’s current state, mas magiging delikado pito sa kanya.

Habang patuloy sa paglalakad si Richard, unti-unti na ring lumalakas ang buhos ng ulan. Richard look around, trying to find a place kung saan sila pwedeng huminto muna. And as luck would have it, sa di kalayuan ay may nakitang maliit na kubo si Richard kaya nagmadali siyang naglakad papunta sa dito para makasilong. Habang papalapit ay napansin ni Richard na may liwanag sa loob ng bahay kaya laking pasalamat niya at may mahihingan siya ng tulong.

“Tao po?!”

Richard shouted in between heavy breath as he approach the wooden door.

“Sino yan?!”

A male voice answered Richard.

“Hihingi po sana ng tulong.”

Nakita ni Richard na may taong sumilip sa konting puwang ng kahoy sa may pintuan at ilang sandali lang ay bumukas na rin ito.

“Anong nangyari?”

Sa tantya ni Richard ay kasing edad lang ni Maya ang lalaki kaya laking pasalamat niya.

“Brod, pwede bang makisilong? Hinimatay kasi si.. ”

Biglang napaisip si Richard. More than 24 hours na silang magkasama ng babaeng buhat-buhat niya pero di pa niya ito kilala.

“Ahmmm hinimatay kasi ang girlfriend ko, she sprained her ankle kanina tapos nabasa pa ng ulan..may lagnat narin siya.”

“Pasok ka!”

Pinapasok ng lalaki si Richard and lead him to a small bedroom. Inayos din nito ang higaan.

“Ihiga mo siya dito sa kama ko.”

Richard lay her down the wooden bed.

“Pasensiya kana brod, nawala kasi kami sa gubat. Kahapon pa kami naghahanap ng daan palabas tapos na-disgrasya pa si..ang ..ang girlfriend ko. Ako nga pala si Richard.”

“Simon brod.”

Kinamayan si Simon ni Richard tapos ay kumuha na ng bagong kumot si Simon at binigay kay Richard para kumutan si Maya, nang gumalaw si Maya at binaling ang mukha niya paharap kina Richard at Simon ay nagulat si Simon.

“Girlfriend mo si Maya?”

“Maya? You know her?”

Di sinasadyang magulat si Richard ng marinig ang pangalan ni Maya, parang mas nagulat pa nga din si Simon ng makita si Maya kesa makita siya sa ng pintuan kanina. Simon got confuse on his reaction pero di na lang ito nagpahalata. Nangibabaw ang pag-aalala kay Maya.

“Maya..wake up!”

Richard gently brush his hand on Maya’s cheek hoping that she would open her eyes and look at him.

“Brod, kailangan munang matanggal ang basang damit ni Maya..”

“Sino ang magtatanggal ng damit niya..may babae bang nakatira dito?”

“Wala, ako lang mag-isa nakatira dito.”

“Sino…”

Na-realize ni Richard na siya ang tinutukoy ni Simon na magbihis kay Maya. Naniwala kasi si Simon na girlfriend nga niya si Maya.

“Brod..di pwedeng ako ang gumawa niyan..magkakagulo pag nalaman niya.”

“Lalo naman sigurong di ako pwede di ba? Hahayaan nalang ba natin siyang magpahinga na basa ang damit niya?”

Simon left him and  went to the kitchen. Left with no choice, Richard starts in figuring out how to undress the unconscious Maya. He covered Maya all the way to her chin. Slipping his trembling hands underneath the blanket, Richard gently slid down the hoodie’s zipper, opening the garment apart. Lifting her a little to pull it off her shoulders.

Breathing out a deep sigh once the task is done. Next, the pants. Kinapa ni Richard ang butones ng pants ni Maya above the blanket and work in opening it kahit mahirap. Nang magawa na niya ito, he slowly slide the zipper down then reach out to the hem of the pants and pull  it off her legs  while using his free hand to make sure that  she remain covered all throughout the process. Richard didn’t bother to take off her underwear thinking that it was too much already and perhaps it wouldn’t hurt kung yun man lang ititira niya. Dahil sa ginawa, di tuloy maiwasan ni Richard na pagpawisan. Di makapaniwala na aabot ang lahat sa ganoong sitwasyon. Looking at Maya, he knows bukas pag magising na ito, malaking giyera ang mangyayari, at this moment ayaw  pa muna niyang isipin yon kung ano ang kahihinatnan ng ginawa niya.

“Brod okay na ba?Pwede ng pumasok?”

Simon ask Richard habang nakatayo ito sa labas ng pintuan.

“Tapos na, brod.”

“Ano bang nangyari sa inyo at nagkaganyan si Maya?”

“Nahulog kasi siya sa isang butas kanina, iihi lang sana siya pero di ata niya napansin na may butas. Magkakilala pala kayo?”

“Oo.”

Napansin ni Richard ang kakaibang tingin ni Simon kay Maya but he tried to brush it off. He is just too glad to have someone to help them at this point. Mukha namang mabait ito kaya ayaw niya itong pag-isipan ng masama.

“Malapit naba ang labasan dito?”

“Malapit-lapit na din.”

“Good. ”

“Huwag kang mag-alala at pwede naman kayong dumito muna.”

“Salamat.”

“Lalabas na muna ako, kukuha ako ng mga dahon para sa paa niya. Ikaw na ang bahala nito, tsaka may hinanda akong konting pagkain sa mesa kumain ka na muna pagpasensyahan mo na at gulay lang ang ulam ko.”

“That’s okay. Thank you.”

Binigay ni Simon kay Richard ang bimpo at ang isang maliit na planggana na may lamang tubig. Tumalikod na din si Simon at iniwan si Richard. Binasa ni Richard ang bimpo at inilagay sa  may noo ni Maya. Kumain na din si Richard paglabas niya, di man niya alam kung ano ang tawag ng ulam na yon pero kumakalam na talaga ang sikmura niya lalo na ng ma-amoy niya ito.

Pagkaraan ng ilang minuto ay naka-balik na si Simon na may dalang mga dahon. Dinurog ng konti ni Simon ang dalang mga dahon saka nito inilagay sa namamagang parte ng paa ni Maya.

“Sana makakatulong yan para di na mamaga bukas. ”

“Anong dahon yan?”

“Mayana..Pasensiya kana, yan lang ang gamot na meron ako dito.”

“Okay lang,.At least meron tayong first aid . Salamat din sa pagkain, sayang at si Maya di nakakain, kagabi pa yan gutom.”

“Sige pahinga kana. Dimidilim na rin sa labas. Dito na lang ako .Ito pala, palitan mo muna ang damit mo at basang-basa ka.”

“Salamat ulit. ”

Richard stayed at the bedroom, watching over Maya habang naka-upo sa gilid ng kama, leaning his back against the wall.  Monitoring Maya’s fever until it finally subside, it was nearly morning ng tuluyan ng nakatulog si Richard.

Nagising si Richard ng maramdaman ang isang matigas na bagay na pinukpok sa ulo niya. The basin landed right at his lap.

“Aray!!”

“ANONG GINAWA  MO SA AKIN?? ANOO??!!!”

“Wala! Bakit ano bang gagawin ko sa’yo?”

“Bakit ako ganito?”

Richard is still rubbing the painful part of his head. When he finally open his eyes, saka pa niya naintindihan ang ibig nitong sabihin. Maya is sitting on the bed wrapping the blanket around her. Maya is now red all over, Richard guess its not because of fever but because she is furious and embarass.

“Nabasa ka kahapon, we have to take off your clothes.”

“WE??!! Madami kayo?”

“No..ako lang. I mean..si Simon kasi ang nagsabing..”

Biting her lower lip, gusto na maiyak ni Maya sa sobrang hiya. Hearing their loud voice, biglang napapasok si Simon sa kwarto at tiningnan kung bakit sila nagkakagulo

“Oh, gising na pala kayo.”

Maya is shock to see Simon.

“Si-Simon?”

Pinaliwanag ni Richrad kay Maya ang nangyari kahapon at kung paano sila napadpad sa kubo ni Simon. Mabuti na lang at napaliwanagan ito ng maayos kaya di na ulit ito nagalit. Pinahiram siya ni Simon ng damit  para may maisuot muna. Maya’s swollen ankle still hurts but thankfully her fever subsided.

“Tagal na nating di nagkita ah!”

Tanong ni Maya kay Simon habang kumakain sila ng agahan.Ngumiti lang si Simon kay Maya.  Si Richard naman ay nakikinig lang sa kanila. Napansin nito ang kakaibang mood ni Maya. Kung makipag-usap si Maya sa kanya ay halos pasigaw na, kay Simon naman ay panay ngiti at malumanay pa ang boses nito. Di tuloy maiwasang mag-isip na may gusto si Maya kay Simon noon pa lalo’t matagal na palang magkakilala ang dalawa.

“Oo nga eh. Pero lagi naman kitang nakikita, di lang ako lumalapit kasi nahihiya ako sa’yo.”

“hmmm? Saan?”

“Sa karendirya ninyo. Tuwing lumalabas ako dito para magdeliver ng kahoy araw-araw kina Aling Norma.”

Si Aling Norma ang kapitbahay nina Maya na may limang bahay ang layo sa kanilang karendirya.

“Talaga?! Naku, bakit ka ba nahihiya eh magkaibigan naman tayo. ”

“Magkaibigan kayo?”

“Oo, magkaklase din kami mula elementary hanggang first year high school.”

Paliwanag ni Maya kay Richard na halatang interesadong-interesado sa kanilang dalawa.

“Ahh kaya pala.”

“Teka Simon, bakit nga pala bigla ka na lang tumigil pagdating ng 2nd year high school?”

“Nagkasakit kasi si nanay, walang ibang mag-aalaga..alam mo naman si tatay..”

Biglang tinakpan ni Maya ang bibig ni Simon. Nagulat si Richard sa ginawa ni Maya, di tuloy maiwasang magduda ni Richard. Pero di lang naman si Richard ang nagulat, pati si Simon din. Di na itinuloy ni Simon ang sasabihin. Parehong napatingin si Richard at Simon kay Maya. Pagkatapos nilang kumain at nang umalis na si Richard sa mesa, agad namang nagpaliwanag si Maya kung bakit niya yun ginawa kanina.

“Pag narinig ni Richard ang tungkol sa kwento ng tatay mo baka isipin niya talaga may mga aswang dito. Alam mo bang inakala pa niyang aswang ako nung nakaraan araw?”

Simon can’t help but giggle when she told him the reason why.. Di niya mapigilan ang sarili, nahihiya man si Maya wala naman siyang magagawa kundi sabihin ang nangyari para di na ulit magbanggit si Simon ang tungkol sa tatay niya.

“Kumust na pala ang tatay mo?”

“Ayun..andun parin siya..nagbabantay..”

“Hanggang ngayon?”

“Oo..nag-aalala na nga ako sa kanya pero sabi niya..malapit na din daw siyang uuwi.Di ko alam kung ano ang ibig niyang sabihin pero yun lang ang lagi kong naririnig sa kanya  pag binibisita ko siya dun sa mansyon.”

Ilang sandali pang nag-usap si Maya at Simon bago pa nagpaalam si Simon na umalis at kukuha daw ng mga dahon para sa kanya. Nang maka-alis na ito ay agad naman siyang kinausap ni Richard.

“Pwede ka na bang maglakad ng malayo?”

“Medyo okay na naman siya,,pero di ako sigurado kung makakalakad na ako ng malayo .”

“Good! Uwi na tayo. Papasanin na lang kita ulit kung mapapagod ka.”

“Bakit di na lang muna iwan mo ako tapos humingi ka ng tulong dun sa amin para di ka na mahirapan at para maka-uwi ka na rin sa inyo.”

Nagtaka si Richard sa sinabi ni Maya. Kahapon lang halos isumpa na siya sa nangyari sa kanila ngayon naman parang ayaw ng umalis.  Napansin ni Maya ang tingin ni Richard.

“Bakit?”

“Nagpapa-cute ka ba kay Simon?”

“Ano?!”

“Eh kasi may napapansin lang ako sa’yo. Kahapon ayaw mong suotin ang damit ko kung di kita pinilit di mo talaga papalitan ang basang damit mo..pero ngayon walang kahirap-hirap, pagkabigay ni Simon sa’yo agad mo ng sinuot. At tsaka, kung tayo ang nag-uusap lagi na lang tayong nagtatalo, simula pa lang ata ng buka ng bibig mo parang machine gun lang ang sobrang lakas..pero kung si Simon naman parang sinaniban ka ng ilang libong santo sa sobrang hinhin at amo mo.”

Nainis si Maya ng marinig si Richard. Di niya inasahan na binabantayan pala nito ang kilos niya tuwing kaharap si Simon.

“Ano ngayon?!”

“Wala lang..”

“Sabihin na lang nating mas kampante ako sa kanya kesa sa’yo! Mas secure ang pakiramdam ko sa kanya kesa sa’yo”

“Ganun? Pagkatapos kitang buhatin ng pagkalayo-layo, mabato at umuulan pa sasabihin mo lang sa akin yan?!”

Ayaw man aminin ni Richard pero may konting kirot sa dibdib nang marinig niya iyon kay Maya. Di niya kayang ipaliwanag kung bakit pero naiinis siya kay Maya.

“Kaya ngayon ayaw mo ng sumama sa akin pauwi, ganun?”

“Di naman sa ganun..pero sa kalagayan ko kasi ngayon parang mas mabuiti kong ikaw na muna ang umalis at humingi ng tulong sa labas, saka mo na ako balikan dito. Para di ka na maabala pa at para makabalik ka na sa inyo”

“Ayoko! Kung di ka sasama sa akin ngayon, di rin ako aalis dito. Di ako mapapakali kung iiwan kita .Dapat kung saan ako, andun ka rin. Walang maiiwan! Di kita kayang ipaubaya kay Simon!”

Di inasahan ni Maya ang narinig, sa tono ng pananalita ni Richard parang may mali na di niya alam kung ano. Si Richard naman nagulat kung bakit sinabi niya yon pero di na niya pwedeng bawiin pa, hiling lang niya di gaanong bigyan ng pansin ni Maya ang naging reaksyon niya.

30 Comments (+add yours?)

  1. jochardmagic
    Feb 11, 2016 @ 06:25:08

    Ms.Con nakaka-aliw story, may ganoong part yung mga sinusulat mo bago nagiging serious, that’s make a difference sa ibang fanfic. Kagaya ng nababanggit ko sa iba kong comments sa mga stories na nai-post mo na, sana ituloy mo lang pag-susulat.. Thank you for sharing your stories.

    jochard magic

    Reply

  2. felcarnelle2008
    Jul 31, 2013 @ 17:36:20

    wahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

    wala lang gusto ko lang sumigaw, dahil ngayon lang ako nakabalik, at

    naligaw din ako sa gubat ng kasagingan (do i make sense?) ewan basta gusto ko lang mag comment

    anyare sa mga minions? bakit ang tahimik?

    Reply

  3. Alpha
    Jul 29, 2013 @ 16:01:39

    I miss your update Ms.Con…😦

    Reply

  4. mschuchy
    Jul 28, 2013 @ 14:07:52

    momma minion, wala pa bang update?

    Reply

  5. nanette
    Jul 27, 2013 @ 19:52:56

    hi con, may 6 ba tau today?
    okay ka na? wala na head ache?
    ingat ka… have a good weekend with your family :))

    Reply

  6. mschuchy
    Jul 27, 2013 @ 16:04:52

    momma minion are we back to the up late time slot para sa paglabas ng #twc update?

    Reply

  7. myrnavp
    Jul 27, 2013 @ 15:15:23

    Ms Con, as usual u never fail to make us happy!! mula chapter 1…itong ganitong scene ang pinakahihintay ko…other chaps silent reader lang ako…pero ngayong me ksama ng kilig…d naman pdeng d ako mag thank you! u have made my day!!!!! sana sunod sunod na yan hehehe!!! cant wait for d next chapter…bilissssss…plsssss!

    Reply

  8. catez
    Jul 27, 2013 @ 06:47:28

    mama minion aliw talaga itong sina richard at maya kahit saan mapuntang istorya palaging aso’t pusa na may kasamang kilig at tulad ng sinabi ni sexypurang kagigising lang na may muta pa sa mata at di pa naghihilamos binabasa na itong TWC 5 yan ang ginawa ko…..hay buhay nga ng mga adik………thanks kumpleto na araw ko……….

    Reply

  9. sexypurang
    Jul 27, 2013 @ 06:21:38

    At ako ay adik,kakagising ko lang may muta,wala ng hilamusan yay ang aso’t pusa may selosan effect na…next pls.

    Reply

  10. gianni
    Jul 27, 2013 @ 04:35:06

    hala!!!! may naaamoy na akong selosan hahaha!!! kakaexcite naman. kasunod na please!!!!

    Reply

  11. binky
    Jul 27, 2013 @ 02:42:12

    thanks

    Reply

  12. Jen
    Jul 27, 2013 @ 02:12:48

    Selos agad? Uuuyyy! 😉

    Reply

  13. Nanette
    Jul 27, 2013 @ 02:06:01

    Andito ako ngaun sa tahian ng supplier namin kasi delay na ang delivery nya. Dapat galit ako eh pano kaya ito nangingiti ako habang nagcocoment….

    Reply

    • teamSIMON
      Jul 27, 2013 @ 06:14:52

      Ate nannette, wag ka na magalit… Baka mahawa yung mga anito;) kukulangin pa ng alay na saging ang mga minions.. Hahhaa..

      Reply

  14. Azxeil
    Jul 27, 2013 @ 01:26:32

    hmmmm…c Richard, maka-ayoko parang batang nagta-tantrums lang!!! yan ba ang epekto ng closeness nyu habang buhat c Maya…namumukadkad na ang bulaklak ng saging….hihihihi

    Reply

    • teamSIMON
      Jul 27, 2013 @ 06:13:53

      Pede ng ilagay sa paksiw na pata ang bulaklak ng sagin.. Hehehehhe… Close as in.. Close sa puso.. Hahaha

      Reply

  15. misschuchy
    Jul 26, 2013 @ 23:58:17

    Reblogged this on redroses22.

    Reply

  16. mschuchy
    Jul 26, 2013 @ 23:57:29

    thank for the update momma! sana lang mas maaga-aga bukas ang labas ng TWC 6…

    Reply

  17. nanette
    Jul 26, 2013 @ 23:35:12

    … ahah … and soon R won’t let go of M….
    bukas ulit con…

    Reply

  18. teamSIMON
    Jul 26, 2013 @ 23:30:31

    Waaaaa!!! Iba ka talaga ms. Con:) nagulat din ako sa sinabi ni richrd!! Hahaha.. epektib ang planking with natching guyabano banana cue at ang pamosong may i carry you;) hahahha… ewan ko ha.. pero kinikilig ako… ako lang ba?

    Reply

    • nanette
      Jul 26, 2013 @ 23:36:16

      hay naku K, umpisa na ang super kilig moments….

      Reply

      • teamSIMON
        Jul 27, 2013 @ 00:44:06

        Sana nga ate nanette:) yung isa nating kasama sa kilig di pa makaconnect.. Ngayon pa lang iisipin ko na ang kilig.. Good vibes good vibes!

        Reply

    • purplephoenix
      Jul 26, 2013 @ 23:58:47

      sali ako sa kilig. hahaha! ayan may pagkakaguluhan na naman ang mga Minion. same time… same blog… hihihih!

      Reply

    • Alpha
      Jul 27, 2013 @ 00:20:57

      pasali sa kiligan. hihihi. nagkaroon na sila ng bond mula ng dumikit ang kanilang mga katawan. ano kayang pandikit ang ginamit, at hindi na pweding mag-iwanan?

      Reply

    • teamSIMON
      Jul 27, 2013 @ 00:45:58

      Mga sisters! Purple and alpha, sama-sama tayo sa kilig syempre;) ano papabuhat na tayo kay richard? Anung gusto nyo yung sa likod nya o paharap na karga? Hehehehe…. Ate nanette, game na? Sinu mauuna?

      Reply

      • Nanette
        Jul 27, 2013 @ 02:02:25

        Age first 1st in line ha (nakaraise hands ko).. Paharap, patalikod kahit ano pa pwesto game akitch ( o di ba tumiteenager lang ang dating).🙂

        Reply

  19. auricel
    Jul 26, 2013 @ 23:29:31

    jelly! hehe. exciting! next one please!😀

    Reply

  20. nanette
    Jul 26, 2013 @ 23:23:06

    thanks con… read muna ako…

    Reply

Got any weird thought? Then type ..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 423 other followers

%d bloggers like this: